رياضت است ; يعنى آنها را رها كردند تا با انجام اعمال صالح خود را تربيت و آماده بهشت كنند . « و رويّة الارتياد » ، « رويّة » به معناى فكر كردن است ، « الارتياد » به معناى طلب است . اين جمله عطف به « مضمار الجياد » است و اصل عبارت به اين صورت است : « خلّوا لمضمار الجياد ، و لرويّة الارتياد » ، جمله بعد هم عطف به همين جمله و در اصل چنين است « و لاناة المقتبس المرتاد فى مدّة الاجل ، و فى مضطرب المهل » يعنى آنها را رها كردند براى آمادگى و براى اين كه بروند فكر كنند و با فكر و انديشه حق را دريابند ; « و لاناة المقتبس المرتاد » ، « اناة » به معناى تأنّى است ، « مقتبس » از مادّه « قبس » است و كسى را مىگويند كه شعله آتش يا چراغى در دست داشته باشد ، « المرتاد » به معناى طالب حق است . « فى مدّة الاجل » يعنى در مدّت عمر « و مضطرب المهل » و در آن زمان رفت و آمد و حركتى كه با مهلت است . به طور خلاصه معناى جمله چنين است كه : خداوند شما را رها كرده تا خود را مهيّا كنيد و از راه فكر و طلب انديشه به حق برسيد ، و براى اين كه چراغى ( دليل ) برداريد و در طول مدّت عمر با تأنّى و صبر و حوصله و در آن مهلت مضطرب و داراى تحوّلات با حركت به حق و حقيقت برسيد . والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاته